W związku z pojawiającymi się pytaniami płynącymi ze strony środowisk lotniczych, w tym Krajowego
W związku z pojawiającymi się pytaniami płynącymi ze strony środowisk lotniczych, w tym Krajowego Towarzystwa Lotniczego - AOPA Poland, dotyczącymi uregulowania w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne koncesjonowania obrotu paliwami lotniczymi dla potrzeb lotnictwa ogólnego, przedstawiam stan faktyczny sytuacji powstałej po nowelizacji ustawy traktującej o zasadach koncesjonowania ww. materii oraz nasuwających się pytań wobec powyższego zagadnienia.
Abstrakcyjne uogólnienia podmiotowego zakresu ustaw regulujących obrót paliwami prowadzą faktycznie do nieuzasadnionego w świetle wymogu proporcjonalności obciążenia małych firm lotniczych i aeroklubów, stanowiących trzon lotnictwa ogólnego w Polsce.
Ustawodawca nie różnicuje obowiązków podmiotów uczestniczących w obrocie paliwami lotniczymi, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia zasady proporcjonalności obciążeń tychże podmiotów o zróżnicowanej sytuacji faktycznej.
Znikomy udział wskazanych podmiotów w ogólnym obrocie paliwami, określony w setnych procentu, umożliwia tylko wypełnianie statutowych funkcji aeroklubów bądź też realizację celów związanych z prowadzoną przez firmy lotnicze i aerokluby lotniczą działalnością gospodarczą.
Dostępność paliw jedynie na 12 lotniskach komunikacyjnych zmusza pośrednio zagranicznych pilotów do omijania polskich lotnisk, jako celu podróży, ze względu na stratę czasu i koszty związane z pobytem na tych lotniskach, a także pogłębia w ich mniemaniu pogląd o Polsce jako kraju nieprzyjaznym lotnictwu ogólnemu.
Zarządzający lotniskami i lądowiskami zmuszani są do łamania prawa poprzez odmowę zaopatrzenia w paliwo przelatujące statki powietrzne.
Ze względu na specyfikę obrotu paliwem lotniczym przez aerokluby i małe firmy lotnicze, charakteryzującą się zarówno wielkością obrotu, jak i wyselekcjonowanym bardzo wąskim kręgiem dostawców oraz odbiorców, nie zachodzi potrzeba koncesjonowania tej materii.
W art. 32 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne brakuje regulacji obrotem paliw płynnych w lotnictwie ogólnym.
Prawo energetyczne przed nowelizacją przewidywało wyłączenie z obowiązku koncesjonowania obrotu paliwami dla podmiotów, którym roczny obrót nie przekraczał wartości 500 000 euro.
Jednakże dla zaspokojenia potrzeb aeroklubów i małych firm lotniczych wystarczałaby granica 100 000 euro, gdyby takowe wyłączenie zostało ujęte w nowelizacji.
Ponadto warunki (głównie techniczne), jakim muszą sprostać aerokluby oraz małe firmy lotnicze dla uzyskania koncesji na obrót paliwem lotniczym, są zbyt trudne do spełnienia. Ustawodawca nawet nie przewidział proporcjonalnych okresów przejściowych, czego odzwierciedleniem jest liczba aeroklubów i firm lotniczych, które starały się i otrzymały koncesję w latach 2004-2006. Na sześćdziesiąt polskich aeroklubów o koncesję ubiegało się jedynie pięć, a otrzymało zaledwie dwa. Wśród małych firm lotniczych zostały wydane tylko trzy koncesje.
Przez powyżej wskazane utrudnienia w Polsce mamy zbyt małą liczbę pilotów (tylko 6000 posiada ważną licencję).
W związku z powyższymi uwagami zwracam się z zapytaniem do Pana Ministra: czy planowane są zmiany w ustawie Prawo energetyczne i kiedy mogą one nastąpić?
Jednakże nurtuje mnie zagadnienie restrykcyjnego potraktowania aeroklubów i małych firm lotniczych przez obecną ustawę w temacie obrotu paliwami płynnymi, w szczególności paliwami lotniczymi. Niezrozumiały jest dla mnie, jak i dla Krajowego Towarzystwa Lotniczego - AOPA Poland, cel przewodni ustawodawcy, jakim się kierował podczas regulowania ww. stosunków.
Z poważaniem
Poseł Iwona Arent
Warszawa, dnia 9 lipca 2007 r.