Obecnie działająca ustawa z 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz
Obecnie działająca ustawa z 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732, z późniejszymi zmianami) przewiduje pomoc dla samotnych rodziców. Niejednolita interpretacja przepisów w zakresie warunków otrzymania pomocy wzbudza wiele kontrowersji i zastrzeżeń.
Niepełna rodzina ze Śląska o najniższych dochodach mająca prawo do podwyższonej zaliczki alimentacyjnej otrzymuje mniejsze pieniądze niż rodzina np. z Pomorza. Chodzi o to, że w jednym z dokumentów, na którym bazują urzędnicy przy obliczaniu wysokości zaliczki, bierze się dochód w przeliczeniu na członka rodziny, w innym - w przeliczeniu na całą rodzinę. Na Pomorzu urzędnicy rozumieją to tak: 170 zł zaliczki alimentacyjnej dostaje rodzic na dziecko wychowujące się w rodzinie z dochodem do 583 zł na osobę. Jeśli dochód jest o połowę niższy, czyli wynosi 291 zł, 50 gr na osobę w rodzinie, należy się 300 zł. Natomiast na Śląsku 300zł dostaną tylko ci, których dochód, ale na całą rodzinę, nie przekracza 291 zł, 50 gr. Na Śląsku kobiety dostające mniejsze pieniądze odwołują się od tej decyzji. Bez efektu, bo podtrzymuje je Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ministerialni urzędnicy tłumaczą, że poprawkę chciano wprowadzić jeszcze w 2005 roku, ale wtedy zaczęły się prace nad projektem ustawy o Funduszu Alimentacyjnym i zaniechano tego pomysłu.
W związku z wątpliwościami uprzejmie pytam: Z czego wynika odmienna interpretacja przepisów w poszczególnych regionach kraju? Czy możliwe jest jak najszybsze ustawowe skorygowanie zapisu w sposób jednoznaczny, że chodzi o dochód na jednego członka rodziny?
Z wyrazami szacunku
Poseł Danuta Pietraszewska
Ruda Śląska, dnia 16 sierpnia 2007 r.