Szanowna Pani Minister! W Polsce w latach 1949-1959 działały tzw. bataliony budowlane. Były to
Szanowna Pani Minister! W Polsce w latach 1949-1959 działały tzw. bataliony budowlane. Były to jednostki, do których ówczesna władza kierowała w ramach zastępczej służby wojskowej osoby uznawane za wrogów obowiązującego ustroju. Swoją ˝niepewność polityczną˝ członkowie batalionów musieli odpokutowywać każdego dnia ciężką, wykraczającą ponad ludzkie możliwości pracą w warunkach często niegodnych istoty ludzkiej. Nie ulega wątpliwości, iż delegowanie do batalionów robotniczych miało charakter represyjny, o czym świadczy między innymi instrukcja mówiąca o tym, iż członkowie PZPR nie mogli być kierowani do batalionów. W myśl obowiązującej ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego członkowie batalionów budowlanych w przeciwieństwie do osób zrzeszonych w batalionach górniczych nie są uznawane za osoby represjonowane, w związku z czym nie mają możliwości korzystania z uprawnień ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W sytuacji, kiedy praktycznie wszyscy członkowie batalionów budowlanych są dziś osobami w podeszłym wieku, zdecydowanie przekraczającymi siedemdziesiąty rok życia, uzasadnione i wręcz obowiązkowe z moralnego punktu widzenia wydaje się poszerzenie katalogu osób korzystających ze świadczeń pieniężnych i uprawnień, takich jak bezpłatne leki, o osoby przymusowo zatrudnione w batalionach budowlanych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy ministerstwo dostrzega problem osób zrzeszonych w ramach batalionów budowlanych?
2. Jakie zostaną podjęte działania mające na celu pomoc osobom, które pracowały w ramach batalionów budowlanych?
Z wyrazami szacunku
Poseł Tomasz Latos
Warszawa, dnia 27 czerwca 2007 r.