Szanowna Pani Minister! Wsparcie osób niepełnosprawnych powinno się charakteryzować wysokim stopniem troski i dbałości
Szanowna Pani Minister! Wsparcie osób niepełnosprawnych powinno się charakteryzować wysokim stopniem troski i dbałości o dobro osób doświadczonych przez los i ich rodzin. Za niepokojące należy uznać sygnały dotyczące prób uzależniania pomocy społecznej osobom niepełnosprawnym z upośledzeniem umysłowym od podjęcia działań zmierzających do ubezwłasnowolnienia tych osób. Instytucja ubezwłasnowolnienia niesie ze sobą bardzo silny ładunek emocjonalny. Sugestie w tym zakresie mogą prowadzić do sytuacji, w których osoby niepełnosprawne, ich rodzice oraz opiekunowie poczują się dotknięci lub upokorzeni.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) stanowi o tym, że w sprawach nienormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. Dlatego, zgodnie z art. 79 K.c. osoba niepełnosprawna niemogąca pisać, lecz umiejąca czytać, może złożyć oświadczenie woli (podanie, wniosek) w formie pisemnej przez złożenie na dokumencie tuszowego odcisku palca. Obok tego odcisku palca inna osoba powinna wpisać imię i nazwisko składającego oświadczenie woli przez inną osobę i poświadczenie jej podpisu przez notariusza lub właściwy organ administracji. W przypadku, gdy przeszkodę dla osoby niepełnosprawnej stanowi niemożność czytania, a jej oświadczenie woli ma być złożone na piśmie, to w myśl art. 80 K.c. oświadczenie powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
Czynności te wydają się jednak zbyt skomplikowane i nie stanowią rozwiązania dla osób upośledzonych umysłowo, a jednocześnie należy uszanować decyzję bliskich osób niepełnosprawnych odnośnie do rezygnacji ze stosowania instytucji ubezwłasnowolnienia. Szczególnie mocno problem ten rysuje się w przypadku dzieci upośledzonych umysłowo, które uzyskały pełnoletniość.
W celu ograniczenia konieczności stosowania ubezwłasnowolnienia wobec dzieci upośledzonych umysłowo uzyskujących pełnoletniość, kieruję do pani minister zapytanie:
Czy możliwe jest wprowadzenie do ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) zapisów, które pozwolą pozostać dzieciom upośledzonym umysłowo pod władzą rodziców po ukończeniu osiemnastego roku życia bez konieczności ubezwłasnowolnienia?
Z poważaniem
Poseł Henryk Siedlaczek
Warszawa, dnia 15 czerwca 2007 r.