Panie Ministrze! Z informacji uzyskanych od dyrektorów placówek medycznych wynika, że rozwiązania wymaga problem
Panie Ministrze! Z informacji uzyskanych od dyrektorów placówek medycznych wynika, że rozwiązania wymaga problem zapewnienia opieki pedagogiczno-wychowawczej pacjentom zakładów opieki zdrowotnej prowadzących długoterminowe leczenie stacjonarne dzieci i młodzieży. Przykładami takich placówek są np. oddziały rehabilitacyjne dla dzieci, w których pobyt trwa minimum 21 dni (standard wynikający z umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia). Do podstawowych zadań takiej placówki medycznej należy rozpoznawanie i kompleksowe leczenie rehabilitacyjne dzieci w wieku do 18 roku życia, a w uzasadnionych przypadkach, w celu kontynuacji rehabilitacji, sporadycznie leczone są osoby powyżej 18 roku życia.
Do zadań edukacyjno-wychowawczych prowadzonych dla pacjentów powoływane są placówki edukacyjne, tj. zespoły szkół specjalnych przy danej placówce medycznej. Zazwyczaj w skład takiego zespołu wchodzą: szkoła podstawowa specjalna oraz gimnazjum specjalne, natomiast ze względu na małą liczbę pacjentów objętych nauczaniem ponadgimnazjalnym nie organizuje się dla nich jednostki edukacyjno-wychowawczej (z uzyskanych danych wynika, że większość pacjentów to dzieci do 16 roku życia).
W przypadku przyjęcia na leczenie w lecznictwie stacjonarnym pacjenta, który ukończył 16 rok życia i jest uczniem szkoły ponadgimnazjalnej, powstaje poważny problem co do objęcia tego pacjenta opieką pozamedyczną. Przy obecnych regulacjach określających zadania zespołu szkół działających w placówkach medycznych dochodzi do takich sytuacji, że pedagog obejmuje opieką wyłącznie dzieci i młodzież objętą nauczaniem w szkole podstawowej i gimnazjum, natomiast bez opieki wychowawczej pozostaje grupa pacjentów - uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Młodzież w tym wieku (powyżej 16 roku życia) pozostawiona bez wsparcia wykwalifikowanych wychowawców, pedagogów, nie jest w stanie zorganizować sobie czasu wolnego, radzić z własnymi problemami, co stwarza niejednokrotnie trudne sytuacje wychowawcze.
Głównym celem placówki medycznej dla dzieci jest świadczenie usług zdrowotnych, a zespół szkół powołany jest jako swego rodzaju uzupełnienie do jej zadań w zakresie sprawowania funkcji edukacyjnych i opiekuńczych. Przedstawiony wyżej problem opieki pozamedycznej nad pacjentami oddziału rehabilitacyjnego, którzy ukończyli 16 rok życia i są uczniami szkół ponadgimnazjalnych, wymaga formalnego uregulowania w aspekcie zadań zespołu szkół działających przy tego typu placówkach medycznych.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi uwagami i pytaniami:
1. Ze względu na działalność i organizację udzielania świadczeń medycznych właściwym rozwiązaniem byłoby utworzenia, w ramach zespołu szkół (w skład którego wchodzi szkoła podstawowa i gimnazjum - natomiast nie ma oddziału ponadgimnazjalnego), zespołu opieki wychowawczej dla tych pacjentów szpitala, którzy są uczniami szkół ponadgimnazjalnych.
2. Jakie środki prawne można zastosować, aby dostosować działalność zespołu szkół specjalnych (w opisanej wyżej sytuacji) do rzeczywistych potrzeb i zadań szkoły i placówki medycznej?
3. Na jakiej instytucji spoczywa ciężar zapewnienia organizacji i sprawowania opieki pedagogiczno-wychowawczej (pozamedycznej) dla wszystkich pacjentów zakładów opieki zdrowotnej, w których prowadzone jest leczenie długoterminowe dzieci i młodzieży?
Z poważaniem
Poseł Krzysztof Gadowski
Warszawa, dnia 14 czerwca 2007 r.