Szanowny Panie Ministrze! Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 20/04,
Szanowny Panie Ministrze! Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 20/04, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych w części obejmującej zwrot: ˝z kopalń całkowicie likwidowanych˝ jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32 Konstytucji RP.
W ten sposób Trybunał uznał, że prawo do deputatu węglowego w naturze czy to w formie świadczenia pieniężnego wypłacanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przysługuje, obok pracowników oraz emerytów i rencistów przedsiębiorstw górniczych, także emerytom i rencistom będącym byłymi pracownikami przedsiębiorstw robót górniczych. Przez nowelizację ww. ustawy w części dotyczącej prawa do bezpłatnego węgla wskazane osoby zostały tego prawa pozbawione. Pomimo że wyrok Trybunału Konstytucyjnego stworzył podstawę do ponownego uwzględniania prawa do węgla byłym pracownikom przedsiębiorstw robót górniczych, prawo to przez długi okres czasu nie było respektowane, a uprawnione osoby pozbawione były prawa do węgla. Domniemywać należy, iż stan taki związany był z brakiem stosownych regulacji związanych z zaistniałym po ww. orzeczeniu stanem faktycznym. Należy zaznaczyć, że problem ten dotyczył znacznej liczby osób, w tym osób, które wystąpiły już na drogę sądową o np. wypłatę deputatu węglowego.
W dniu 6 marca 2007 r. Rada Ministrów przyjęła bowiem projekt ustawy o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych przedłożony właśnie przez Ministra Gospodarki. Projekt wspomnianej ustawy zakłada wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za 2002 r. - co do zasady - byłym pracownikom przedsiębiorstw górniczych, którym przysługiwało w tym czasie prawo do bezpłatnego węgla.
W chwili obecnej jedyną więc konsekwencją ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest więc projekt cytowanej ustawy. W związku z tym zachodzi uzasadnione pytanie: Czy stanowi on rzeczywiście jedyną i ostateczną regulację prawną w sprawie prawa do deputatu węglowego dla wspomnianej grupy osób? Jakie zapatrywania ma Pan Minister na realizację prawa do bezpłatnego węgla także za okres, za który ta grupa emerytów i rencistów została pozbawiona nabytego przez nich prawa i czy w tym względzie będą prowadzone dalsze prace?
Z wyrazami szacunku
Poseł Aleksander Chłopek
Warszawa, dnia 7 maja 2007 r.