Ochrona środowiska naturalnego to jedno z najważniejszych zadań, z jakimi przychodzi nam się w
Ochrona środowiska naturalnego to jedno z najważniejszych zadań, z jakimi przychodzi nam się w chwili obecnej zmierzyć. Gwałtowny rozwój gospodarczy, a co za tym idzie, polepszenie stanu życia powoduje wzrost zagrożenia dla przyrody. Wzrost ten spowodowany jest zwiększeniem konsumpcji, co z kolei powoduje lawinowy wprost przyrost odpadów komunalnych.
Z problemem śmieci stałych dano sobie radę, po części dzięki umożliwieniu ich odbioru i utylizacji przez firmy prywatne, pozostawiając w gestii obywatela możliwość wyboru firmy obsługującej jego gospodarstwo domowe. Nadal jednak ogromnym problemem pozostaje sytuacja dotycząca gospodarki ściekami, która leży prawie wyłącznie w gestii gmin. O ile w dużych miastach odsetek mieszkań podłączonych do sieci komunalnej odbierającej ścieki stale się zwiększa i w niedługim czasie problem zostanie zapewne rozwiązany, o tyle tereny wiejskie to nadal obszar, na którym gospodarka ściekami znajduje się w opłakanym stanie.
Szansą na rozwiązanie tej sytuacji stały się, po przyłączeniu się naszego kraju do Unii Europejskiej, fundusze strukturalne, których znaczny odsetek może być wykorzystywany na inwestycje mające prowadzić do ochrony środowiska, a w szczególności na rozbudowę sieci kanalizacyjnych w małych miejscowościach. Jednak nie do końca w naszym mniemaniu dobre przepisy mogą doprowadzić do ograniczenia lub nawet uniemożliwienia rozbudowy systemu odbioru ścieków na terenach wiejskich.
Problemem tym jest wprowadzenie sztywnego ograniczenia określającego, że na jeden kilometr sieci (długość sieci kanalizacyjnej łącznie z kolektorami i przewodami tłocznymi odprowadzającymi ścieki do oczyszczalni) musi przypadać 120 mieszkańców. Jest to wielkość ogromna, biorąc pod uwagę, że według Narodowego Spisu Powszechnego z 2002 roku średnia gęstość zaludnienia wynosi w Polsce 122 osoby na kilometr kwadratowy, a na terenach wiejskich liczba ta jest zdecydowanie mniejsza i wynosi tylko 50 osób na 1 km2. Opracowanie powyższe wskazuje, że warunek 120 osób na kilometr sieci w wielu przypadkach będzie nie do spełnienia. Dodatkowo trzeba uwzględnić znaczne odległości pomiędzy poszczególnymi miejscowościami oraz występowanie w wielu miejscowościach zabudowy po jednej stronie drogi, co w połączeniu z dużymi szerokościami działek uniemożliwia osiągnięcie wymaganego współczynnika.
Wprowadzenie rozróżnienia liczby mieszkańców na kilometr sieci uwzględniającego gęstość zaludnienia lub zmniejszenie tej liczby w odniesieniu do terenów wiejskich jest oczekiwane przez większość wiejskich gmin w Polsce. Wprowadzenie przepisu zmniejszającego omawiany współczynnik przyczyni się do przyspieszenia tempa rozbudowy istniejącej już sieci kanalizacyjnej, a co za tym idzie, zmniejszenia niekorzystnego oddziaływania na środowisko niezagospodarowanych ścieków, które w przypadku wielu gospodarstw wiejskich są po prostu wypuszczane do rzek.
Mając na uwadze przedstawione powyżej fakty, zwracamy się do Pana Ministra z pytaniem: Czy możliwe jest zmniejszenie wymaganej liczby osób na kilometr sieci kanalizacyjnej w odniesieniu do terenów wiejskich o niskiej gęstości zaludnienia?
Z poważaniem
Posłowie Wojciech Zbigniew Picheta
i Henryk Siedlaczek
Warszawa, dnia 13 kwietnia 2007 r.